Sztuczne oddychanie

Sztuczne oddychanie. Mając do czynienia z topielcem, należy najpierw wylać ńiu z płuc wodę, kładąc go na 10 sekund na brzuchu z głową zwisającą o kilkadziesiąt centymetrów poniżej linii biodra (wykorzystamy w tym celu jakiekolwiek podwyższenie terenu, własne kolano, skrzynię itd.).
Do zatrzymania oddechu może dojść w następstwie uduszenia, utonięcia, porażenia prądem, działania trujących wyziewów. Sztuczne oddychanie rozpoczynamy bezzwłocznie. Nie przerywamy go, dopóki delikwent nié  zacznie sam oddychać lub dopóki nie nadejdzie pomoc, choćby to miało trwać 2 godziny. Nigdy nie wykonujemy tego zabiegu na osobie, która oddycha samodzielnie. Powietrze z każdego wydechu ratującego dostaje się do płuc ofiary. Ratując dorosłego oddychamy z normalną szybkością i głębokością. Ratując dziecko staramy się oddychać nieco szybciej i płyciej.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele informacji dotyczących relacji w rodzinie i zachowań dzieci.Wpisy które zamieszczam no blogu pochodzą z mojego doświadczenia z własnymi dziećmi. Mam nadzieję, że forma tego serwisu przypadnie Ci do gustu i zostaniesz ze mną na dłużej.
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)